ผู้เขียน หัวข้อ: fic: shadow hide[เงาที่ซ่อนเร้น]  (อ่าน 2274 ครั้ง)

psynis

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 90
fic: shadow hide[เงาที่ซ่อนเร้น]
« เมื่อ: ตุลาคม 18, 2011, 17:47:10 »
Title:  shadow hide[เงาที่ซ่อนเร้น]
author : psynis
author note : ใครชอบโหดมาอ่านซะดีๆ- - (เอ้ยไม่ใช่ละ) ชักแอบคิดแล้วว่าภาษาตัวเองกากหรือเปล่า.... เรทผมไม่เขียนนะครับรู้ๆกันอยู่ว่าไอบ้านี้แต่ง18+ woon_555

เรื่องนี้แอบโลลิ- - ส่วนมากเรื่องของผมจะขึ้นต้นด้วย fic:... นะครับ ใครอยากอ่านนิยายเลือดสาดลองติดตามผลงานผมดูละกัน(เขียนเป็นแค่ไม่กี่แนว)
------------------------------------------------------------



......คุณเคยเชื่อไหมว่าคนเรามีจิตใจที่ไม่ดีแฝงอยู่ภายในจิตใจ




ไม่ว่าจิตใจนั้นจะเป็น ความริษยา โกรธ อาฆาต แค้น เกลียดชัง





แต่จิตใจที่ไม่ดีนั้นต้องย่อมได้รับแรงกระตุ้นจากใครบางคนเสียก่อน............




แต่..ผมไม่เหมือนคนทั่วไปที่ไม่มีอะไรเป็นแรงกระตุ้นก็ส่งผลให้ผมลงมืออย่างง่ายดาย....





....รู้สึกเกลียดตัวเองจนอยากจะตายไปพ้นๆ......




.....ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ทำให้ผมไม่กล้าฆ่าตัวตาย เมื่อใดที่ความคิดอยากฆ่าและทำร้ายตนเองนั้นย้อนกลับเข้ามาในหัวเพียงแค่ได้ยินเสียงของเธอเพียงคนเดียว ความรู้สึกนั้นจะหายไป.....



"พี่คะ กลับช้าจังเลย"จินพูดขึ้นขณะแหงนมองหน้าพี่ชายตัวเองที่เพิ่งกลับบ้านมา




"ขอโทษๆ วันนี้มีประชุมเลยกลับสายนิดหน่อย"ผมเอ่ย ยิ้มอ่อนโยนและก้มไปลูบหัวน้องอย่างเอ็นดู




"พี่คะ คะ..คือว่า ขอจินไปเที่ยวเล่นหน่อยได้ไหม?"จินเอ่ยอย่างกล้าๆเกรงๆปัจจุบันพ่อแม่เขาเสียไปนานแล้ว ผู้ที่เป็นผู้ปกครองเธอตอนนี้ก็มีแค่ผม




....ส่วนสาเหตุที่พ่อแม่เสียชีวิตน่ะเหรอ....




เพราะถูกพวกนิสัยแย่ที่ห้องผมมันแกล้ง!! ขับรถทับน่ะสิ จะแจ้งความก็ไม่มีหลักฐาน ส่วนพ่อก็เสียชีวิตด้วยเพราะเอาตัวเข้าปกป้องแม่เอาไว้ นับตั้งแต่วันที่พ่อแม่ตาย  ผมอยากจะฆ่าคนมากขึ้น ตั้งแต่เกิดผมรู้อยู่แล้วว่าผมแตกต่างจากคนอื่น......





สัญชาติญาณดิบของคนเราจะถูกเก็บซ่อนเอาไว้ไม่เหมือนกับสัตว์ป่า แต่สำหรับผมสัญชาติญาณดิบมันจะอยู่กับผมตลอดเวลา ทั้งๆที่ผมเก็บความรู้สึกนั้นไว้ได้เกือบมิดตลอด แต่เพราะเจ้าพวกนั้นทำให้ผมเก็บเอาไว้แทบไม่ไหว




"สรุปขอออกไปเที่ยวข้างนอกได้ไหมคะ...?"จินเรียกซ้ำ ผมพยักหน้าเป็นเชิงตอบรับ




"ขอบคุณคะ"จินหันมายิ้มก่อนจะก้าวออกไปนอกบ้าน ผมเดินเข้าไปเก็บกระเป๋าในบ้านอย่างเร็ว เพื่อจะลงมาดูน้องสาวของตน






...แต่ไม่ทันไรหายนะก็เกิดขึ้น..เวลาสงบสุขแบบนี้ย่อมอยู่ไม่นาน....





โครม!!!




เสียงอะไรบางอย่างดังออกมาจากที่หน้าประตู ทันทีที่ได้ยินเสียงนั้นผมตกใจมาก และรีบวิ่งลงมาข้างล่าง





...................ดูเหมือนคำขอของผมจะไม่สัมฤทธิ์ผล ...เพราะเมื่อผมเปิดประตูออกไปนอกบ้านต้องพบกับสิ่งที่น่าสลดใจที่สุดในชีวิต





"จิน!!"ผมตะโกนเรียกน้องสาวก่อนจะวิ่งออกไป และประคองร่างของจินขึ้นมา






ร่างของจินเบ้าตาทะลักออกมาอย่างเละๆเน่าๆไม่มีชิ้นดี สมองไหลย้อยออกมาดูน่าสะอิดสะเอียน ลำไส้ไหลออกมาจากร่างที่ถูกทับจนเละเป็นซาก





ผมมองเหตุการณ์อย่างอ้ำอึ้งและไม่รู้อะไร นอกจากจะสำรวจรอบๆศพเท่านั้น






....รอยเลือดเป็นทางยาว ถ้าให้ผมเดาจินๆคงต้องถูกรถทับอย่างเร็วจนเป็นแบบนี้.....นี้มัน...กระดาษอะไร..?




ผมหยิบกระดาษนั้นขึ้นมาเปิด เขียนด้วยลายมือตัวหวัดๆเหมือนไม่จงใจเขียนให้สวยว่า





สมน้ำหน้า ทีนี้ในครอบครัวแกก็ไม่เหลือใครแล้ว ไปตายซะ ไอ้เวร







อ่านแค่นี้ผมรู้สึกว่าสติของผมดับวูบลงไป ร่างกายชาจนทำอะไรไม่ได้ สัญชาติญาณดิบของผมแสยะยิ้มเหี้ยมราวกับรอเวลาอันแสนหอมหวานนี้มานาน รู้ตัวอีกทีผมก็ถือมีดออกล่าเหยื่อท่ามกลางราตรี....




กริ้ง

"ใครมากดกริ่งตอนนี้วะ ไม่รู้จักหัดดูเวลารึ...เหวอ!!"




ฉัวะ




ร่างในเงาของผมก้มมองผลงานของตัวเองก่อนจะยิ้มอย่างพึงพอใจในผลงาน ร่างของคนที่มาแกล้งผมก็นอนตาเหลือก เลือดไหลย้อมทะลักออกจากปากเพราะผมกรีดมีดลงไปอย่างรุนแรงจนไม่เหลือเสี้ยวของใบหน้า ช่องท้องเป็นแผลเหวอะหวะ ลำไส้ไหลทะลักออกมากอง เลือดสีแดงสาดกระเซ็นเต็มหน้าบ้านชวนให้หวาดผวา





ผมเช็ดมีดและเดินจากไปอย่างเงียบๆ รู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าตัวเองมาอยู่ที่บ้าน แต่พอเข้าใจว่าน้องสาวของตนตายแล้ว





.....ถ้ายังงั้นผมจะอยู่ไปอีกทำไมละ ตายซะตรงนี้เลยดีกว่า.....





ผมเงื้อมีดขึ้นมาแทงร่างตัวเองจนเป็นแผลฉกรรจ์ วินาทีสุดท้ายลมหายใจเริ่มโรยริน ภาพเริ่มเบลอ แต่ผมกลับได้ยินเสียงของใครบางคนอย่างชัดเจน





"ขอบคุณนะที่ทำให้ฉันหลุดจากร่างของแกออกมาได้ ได้เวลาปิดฉากของชีวิตแล้วมั้ง"สิ้นสุดเสียงนั้นผมก็ตกใจเมื่อรู้ว่าเสียงนั้น...เป็นเสียงของผมเอง ไม่ทันจะได้รับรู้อะไร มีดเล่มนั้นถูกปาดมาที่คอ โดนเส้นเลือดใหญ่จนโลหิตพุ่งกระฉูดออกมาราวกับสายธาร





"เอาละ ไปหาคนสนุกกันต่อดีกว่า...." ร่างในเงินของผมยิ้มแสยะก่อนจะก้าวออกนอกบ้านไป...



--------------------------------------------

ควรแต่งต่อดีไหมครับ? ถ้าต่อปุบนี้เลือดกระจายเต็มเมืองแน่(ฮา) แต่ถ้ามีใครอยากให้ผมเขียนต่อก็สนองตามนั้นเลยฮะ

เพราะว่ายังไงเท่าที่เขียนตอนนี้เหมือนเป็นตอนแรกชอบกล(คล้ายๆอะนะ)


ช่วงนี้รู้สึกภาษาตัวเองมันกาก//วิ่งไปโดดน้ำ


อ้อใครไม่เข้าใจเนื้อเรื่องอ่านนี้นะฮะ

คือมันเป็นเรื่องราวของเด็กคนหนึ่งที่ไม่เหมือนคนอื่น ปกติมนุษย์มีสัญชาตติญาณดิบแต่ถูกเก็บเอาไว้ไม่ให้มันออกมาได้ แต่เด็กหนุ่มคนนี้มันออกมาตลอดเวลา ถ้าสติของตนไปกระทบถูกอะไรมากๆที่มันกระทบกระเทือนจิตใจอย่างร้ายแรงจะปลุกสัญชาติญาณตัวเองขึ้นมาให้ก่อเรื่องที่ร้ายแรงเข้า ....ดังนั้นผมเลยเขียนเรื่องนี้ว่า เงาซ่อนเร้น(เหมือนด้านมืดในจิตใจเราเนี่ยแหละ..)



รบกวนคอมเม้นท์บ้าง- -  ถ้าไม่คอมเม้นท์ผมจะไม่แต่งเรื่องแนวเลือดสาดมาให้อ่านแล้วนะครับ(แต่คงไม่มีใครอยากอ่านหรอก - -)



keroro101

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 2
Re: fic: shadow hide[เงาที่ซ่อนเร้น]
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: ตุลาคม 18, 2011, 23:58:58 »
แต่งเจ๋งดีอ่ะ อัพต่อเถอะนะ  g#001

(แอบสงสารจิน  g#002)

•♫•и๐๐и•♫•

  • Jr. Member
  • **
  • กระทู้: 216
  • Otaku Number.1!
Re: fic: shadow hide[เงาที่ซ่อนเร้น]
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: ตุลาคม 20, 2011, 17:48:56 »
เฮื๊อก!  woon_shock มีเรื่องใหม่มาอีกแล้ว..

พยามต่อไปจร้า แต่งสนุกดี คงไม่ต้องแนะนำอะไรมาก ^^

สู้ต่อไปทาเคชิ ^^

psynis

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 90
Re: fic: shadow hide[เงาที่ซ่อนเร้น]
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: ตุลาคม 21, 2011, 22:48:04 »
ขอโทษผู้ที่อ่านด้วยนะครับ ผมคิดว่าจะไม่แต่งต่อแล้ว ช่วงนี้รู้สึกภาษามันแย่ คอมเม้นก็มีนิดเดียวเอาเถอะไม่ได้หวังไรช่างมัน

ถ้าอารมณ์ดีขึ้นเดียวอาจมาลงให้อ่านอีกครับ woon_no