ผู้เขียน หัวข้อ: นิยายเรื่องผีกํอปมาจากพี่ชาย ลองอ่านดูน๊ น่ากลัวมากเลย  (อ่าน 26942 ครั้ง)

saploy

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 30
  • เสือกไรกะกูอะกูทำไรก็เรื่องของกูเมิงไม่ต้องเสือก ชัดมะ !
หลังจากไม่ได้โพสต์เรื่องผีๆมานาน วันนี้ขอมาเล่าเองเลยดีกว่าจากประสบการณ์ที่เจอมาเองแบบจะจะ อาจจะไม่ได้เห็นตัวเป็นๆแต่ก็สยองนิดหน่อย

เรื่องนี้เกิดสมัยเรียนมหา'ลัย แต่มาพักที่ห้องแฟนซึ่งอยู่มหา'ลัยเอกชนชื่อดังแถวๆดินแดง(ประชาสงเคราห์) ซึ่งอพาร์ทเม้นท์นี้จะเป็นที่รู้จักกันดีสำหรับคนที่เรียนที่นี่ มีชื่อว่า "พี..เค..แอล...(ขอละชื่อเต็มเอาไว้นะ)"

เรื่องนี้เป็นเรื่องเล่าที่ค่อนข้างดังเมื่อประมาณ 10 ปีก่อน ผมพักอยู่ชั้น 3 ห้อง 30... ส่วนห้องที่เกิดเหตุเป็นห้อง 303 ถ้าเปิดลิฟต์มาก็จะเจอห้องนี้ทันที

คืนวันนั้นเป็นวันลอยกระทง เสียงพลุเสียงดอกไม้ไฟจะดังมากจนเป็นเรื่องปกติ ผมนอนอ่านหนังสือสอบอยู่ในห้องจนถึงประมาณตี 2 ก็มีเสียงพลุดังมากๆ ดังจนผิดสังเกตุ แต่ก็ไม่ได้สงสัยอะไร จนผ่านมาซัก 5 นาทีก็รู้สึกหิวขึ้นมา

ข้างหน้าหอก็จะมีร้านอาหารอีสานอยู่ ผมเลยคิดที่จะลงไปซื้อส้มตำขึ้นมากินที่ห้อง พอเปิดประตูห้องออกไป ก็เหลือบไปเห็นช่างประจำหอกับพี่ตำรวจซึ่งพักอยู่ที่หอนี้ กำลังช่วยกันงัดประตูห้อง 303 ผมก็เลยเดินเข้าไปเพื่อจะช่วย แล้วถามพี่คนที่เป็นช่างว่ามางัดห้องทำไม พี่เค้าก็ตอบกลับมาว่า "พอดีแม่ของเจ้าของห้องนี้เค้าสังหรณ์ไม่ดีว่าลูกสาวเค้าจะฆ่าตัวตาย พอมาเคาะประตูห้องก็ไม่มีใครเปิดทั้งๆที่ได้ยินเสียงทีวี แม่เค้าเลยให้งัดเข้าไป"

ช่วงที่กำลังงัดๆกันอยู่ ผมก็รู้สึกว่าจะต้องเจอภาพสยองๆแน่ๆ ก็เลยถอยออกมา สักพักพี่ตำรวจก็กระโดดถีบประตูเข้าไป.....


ต่อ ตอนที่ 3 นะครับ.....

ที่พ่อแม่ของเธอสังหรณ์ใจว่าลูกสาวจะฆ่าตัวตายก็เพราะว่า วันก่อนเกิดเหตุเธอพูดแบบย้ำๆอยู่เสมอว่า จะฆ่าตัวตาย ให้เตรียมมาเก็บข้าวของที่ห้องด้วย ซึ่งตอนนั้นแม่ของเธอก็ไม่ได้เอะใจอะไร เพราะคิดว่าเธอพูดเล่น เพราะปกติเป็นคนร่าเริง ไม่ซีเรียส...

คืนวันเกิดเหตุ หลังจากที่พ่อ-แม่ ออกจากหอเพื่อเดินทางกลับบ้าน ผมไม่แน่ใจว่าเพชรบุรีหรือว่าประจวบฯ พอออกมาได้ซักประมาณ สมุทรสงคราม(ผมไม่แน่ใจนะรู้แต่ว่าทางไปสายใต้อ่ะ) เธอก็โทรไปบอกแม่เธออีกว่า เธอจะไม่อยู่แล้วนะ อย่าลืมมาเก็บข้าวของที่หอด้วย

ครั้งนี้ทำให้แม่ของเธอรู้สึกไม่ดีเป็นอย่างมาก จึงพยายามติดต่อกลับไป แต่ปรากฎว่าไม่มีใครรับโทรศัพท์เลย เธอจึงโทรเข้าไปที่ office ของหอแล้วให้คนไปงัดห้อง ซึ่งมันก็ช้าไปซะแล้ว....

สาเหตุการตายคือเธอใช้หมอนบังแล้วยิงไปที่แฟนของเธอก่อน แล้วจึงยิงตัวเองตายตาม ก่อนหน้านั้นมีคนที่อยู่ข้างหลังหอ (จะเป็นเหมือนสลัมเล็ก เป็นบ้านไม้เก่าๆ แล้วก็มีป่ากล้วยตานีขนาดย่อม) บอกว่าได้ยินเสียงคนทะเลาะกันดังมาก แล้วก็มีเสียงปืนดังขี้น แต่ไม่มีใครใส่ใจ เนื่องจากเป็นคืนวันลอยกระทง.....

ตอนต่อไป จะเป็นเหตุการณ์หลังจากเธอจากไปประมาณ 2 อาทิตย์ ซึ่งผมเจอมากับตัวเองที่หน้าลิพ


เหตุการณ์ผ่านไป 2 อาทิตย์ ประมาณวันที่ 6 ธ.ค. ถ้าจำไม่ผิดนะ

เวลาประมาณ 5 ทุ่ม ผมกลับมาจากเรียนที่แถวๆสยาม พอมาถึงหอ ผมก็ตรงไปที่ลิฟต์ทันที เพื่อที่จะไปที่ห้อง 30.. ที่ผมอยู่ พอลิฟต์เปิดผมก็เข้าไปตามปกติแล้วก็กดชั้น 3 แล้วประตูลิฟต์ก็ปิด ผมก็จ้องมองไปที่ตัวเลขเวลาลิฟต์ขึ้นไปทีละชั้นๆ 2... แล้วก็ 3.... ตึ๊ง !!! ถึงชั้น 3 ประตูก็เปิดออก พร้อมกับมีผู้ชายร่างใหญ่เดินสวนผมเข้าไปในลิฟต์

ซึ่งบอกตรงๆความรู้สึกตอนนั้นมันเหมือนเค้าเดินผ่านตัวผมเข้าไป เพราะผมจำได้ว่าผมไม่ได้เอี้ยวตัวหลบซักนิด แต่ทำไมตัวถึงไม่ชนกัน !!!

แต่ตอนนั้นผมก็ไม่คิดอะไร ก็เดินเลี้ยวขวาไปที่ห้องทันที ข้างๆลิฟท์ทางขวามือจะเป็นที่ทิ้งขยะ เปิดไฟสว่างไสว ผมก็เดินไปเรื่อยๆ จนถึงห้องแฟน

จากนั้นผมก็มองไปที่หมายเลขห้อง 30... โอเค ถูกห้องแล้ว ก็เคาะประตู ก๊อก ก๊อก ก๊อก....

ไม่มีใครเปิด....

เคาะอีกครั้งนึง ก๊อก ก๊อก ก๊อก....

ก็ยังไม่มีใครเปิดอยู่ดี...

ผมก็งงว่าทำไมไฟห้องปิด ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เพิ่งโทรขึ้นมา แฟนก็ยังรับสายอยู่ ก็เลยเดินวนอยู่ที่หน้าห้องซักพักนึง

ประมาณ 30 วินาทีผมก็กลับมาที่หน้าห้องอีก พร้อมๆกับเคาะประตู ก๊อก... เฮ้ย....... !!

สิ่งที่สายตาผมเห็นก็คือ หมายเลขห้อง 20.... !!!



ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้มันคือห้องของแฟนผม ห้อง 30.... !!!


ผมงงมากๆ ใจก็เต้น ตุบๆๆๆ !!

พลันไปนึกถึงตอนที่ออกจากลิฟต์ แล้วก็ตอนที่มีผู้ชายเดินสวนเข้าไป

ผมพยายามรวบรวมสมาธิ แล้วเดินกลับไปที่ลิฟต์อีกครั้ง ซึ่งพอเดินมาถึงตรงที่ต้องเลี้ยวซ้ายแล้วไปที่ประตูลิฟต์ มันทำให้ผมขนลุกซู่ !! แบบที่ไม่สามารถบังคับตัวเองได้เลย

เพราะสิ่งที่ผมได้เห็นก็คือ.....
สิ่งที่ผมเห็นคือ ตรงมุมลิฟต์มันมืดไปหมดไม่มีแม้แสงไฟ และถังขยะก็ไม่มี ซึ่งชั้น 2 ปกติมันจะเป็นห้องไฟ ไม่มีมุมทิ้งขยะ !! แล้วสิ่งที่ผมเห็นตอนที่ออกจากลิฟต์ตอนแรก มันคืออะไร !!??


ผมก็เลยเริ่มรู้ตัวแล้วว่าโดนแล้วแน่ๆ พยายามรวบรวมสมาธิ แล้วเดินขึ้นบันไดไปที่ชั้น 3 ซึ่งบันไดจะติดอยู่กับห้อง 303 พอดี และมืดมากๆ

ผมพยายามไม่วิ่ง เดินไปช้าๆก้าวทีละขั้นๆ แต่หูเจ้ากรรมก็ดันไปได้ยินเสียงคนทะเลาะกันซึ่งดังมากๆ ตามมาด้วยเสียงของผู้หญิงร้องไห้ จังหวะนั้นผมก็โกยทันทีครับ ไม่คิดชีวิต เสียวหลังเป็นอย่างมาก

(ตอนเช้าผมไปถามที่อฟฟิศ เค้าบอกว่าลิฟต์ชั้น 2 จะไม่เปิด เพราะต้องการให้คนที่อยู่ชั้น 2 ใช้บันไดเท่านั้น !!)

พอมาถึงห้อง แฟนก็ถามเป็นอะไร ทำไมหน้าซีดอย่างนั้น ผมไม่อยากเล่าให้เค้าฟัง เพราะเค้าเป็นคนกลัวผีอย่างมาก

จากนั้นผมก็ไม่สบายจับไข้ไปอาทิตย์นึง ระหว่างจับไข้ เพื่อนๆแฟนก็มานอนค้างที่ห้อง แล้วก็มีเรื่องประหลาดอีกจนได้

ซึ่งคืนนั้นมีคนมาค้างประมาณ 3 คน รวมผมกับแฟนด้วยก็เป็น 5 คน พอตกกลางคืนก็เปิดแอร์นอน ซึ่งผมนอนบนเตียง ส่วนอีก 3 คนนอนข้างล่างข้างๆเตียง

เวลาประมาณตี 1 อากาศที่ห้องก็เริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ ร้อนจนนอนกันไม่ได้ ทั้งๆที่เปิดแอร์ไว้ที่ 23 องศา

เพื่อนแฟนก็ลุกขึ้นไปปรับแอร์เป็น 20 องศา แต่พอนอนไปซักพักมันก็ยิ่งร้อนขึ้นไปเรื่อยๆ จนผมต้องลุกไปปรับแอร์ที่ 15 องศา(เย็นที่สุดแล้วที่แอร์จะปรับได้) ทีนี้อากาศก็เริ่มเย็นขึ้นจนเริ่มปกติ

ผ่านมาถึงประมาณตี3 อากาศก็เริ่มร้อนอีกครั้ง แล้วจู่ๆ เพื่อนแฟนก็ร้องไห้ออกมา นอนเพ้อแล้วก็ร้องไห้ แต่สิ่งที่เค้าเพ้อออกมามันฟังไม่ได้ศัพท์เลยซักกะคำ......

หลังจากที่เพื่อนแฟนเพ้อ ทุกคนก็เริ่มตกใจ ผมจึงเรียกแฟนไปที่ระเบียงแล้วเล่าเรื่องที่ผมเจอให้แฟนฟัง ผมพยายามบอกแฟนไม่ให้กลัว แล้วบอกว่าเด๋วให้แฟนยกมือไหว้เจ้าที่ ให้เจ้าที่คุ้มครอง พอเข้ามาในห้อง แฟนก็เข้าไปในห้องน้ำแล้วยกมือไหว้ขอเจ้าที่ ซึ่งก็ดูเหมือนจะได้ผลครับ เพื่อนคนนั้นก็นอนหลับไปในที่สุด แต่ก็มีอาการไข้ตามมา

วันรุ่งขึ้น... ผมกับแฟนตัดสินใจไปซึ้อพวงมาลัยดอกมะลิและธูปมาเพื่อจะมาไหว้เจ้าที่ที่ห้อง พอไหว้ที่ระเบียงเสร็จก็เอาพวงมาลัยไปคล้องไว้ที่นาฬิกาแขวนผนัง ซึ้งจะติดอยู่บนเสาหลังทีวี เวลามองจากเตียงจะเห็นอยู่ตรงข้ามพอดี

พอตกดึกผมและเพื่อนๆแฟนก็นอนดูทีวีกัน เวลาน่าจะประมาณเที่ยงคืนได้ จำได้ว่านั่งดู HBO กันอยู่ จู่ๆ พวกมาลัยที่คล้องไว้กับนาฬิกาก็ร่วงลงมาโดยที่เราทั้ง 5 คนได้เห็นกันหมด

ทุกๆคนเงียบแล้วก็อึ้งกันไป ผมก็พยายามบอกคนอื่นๆว่าคงไม่มีอะไรมั้ง แล้วก็เดินไปหยิบพวงมาลัยไปคล้องไว้เหมือนเดิม

ดูแล้วเหมือนเรื่องจะปกติใช่มั้ยครับ...



แต่เปล่าเลย... กว่าหนัง HBO เรื่องนั้นจะจบ เชื่อมั้ยครับว่าผมต้องเดินไปเก็บพวงมาลัยที่หล่นแล้วหล่นอีกไม่ต่ำหว่า 4-5 รอบ !!!

จนผมคิดว่าถ้าเป็นอย่างนี้ไม่ดีแน่ เลยเอาพวงมาลัยไปไว้ที่หัวเตียงแทนดีกว่า ต่อจากนั้นทุกๆคนก็พยายามเข้านอนด้วยความกลัว..


ตื่นเช้ามาประมาณ 9 โมง ผมกับแฟนก็ตื่นมาเป็นคนแรก ผมเดินเข้าไปแปรงฟันที่ห้องน้ำ ซักพักนึงก็ออกมาเห็นแฟนนั่งทำหน้าไม่คอยดีอยู่บนเตียง

ผมเลยถามแฟนเบาๆว่าเป็นอะไรเหรอ

แฟนผมไม่ตอบ... แต่ชี้นิ้วไปที่ปลายเตียง.........



พระเจ้า... !!


สิ่งที่ผมเห็นคือ พวงมาลัยที่ผมเอาไปวางไว้ที่หัวเตียง....

ตอนนี้มันไปคล้องอยู่ที่ลูกบิดประตูห้อง.... !!!

หลังจากยืนอึ้งที่ได้เห็นพวงมาลัยคล้องอยู่ที่ประตูไปสักพัก.... ผมก็เข้าไปปลอบแฟนว่าไม่ต้องกลัว เด๋วจะพาไปที่วัด(หอนี้อยู่ตรงข้ามกับวัดๆนึง ชาวบ้านเรียกว่าวัดหลวงพ่อเณร ชื่อเต็มก็วัดพรหม.....)

ตอนสายๆผม แฟนแล้วก็เพื่อนๆ ก็ไปทำบุญรดน้ำมนต์กันที่วัด แล้วก็ตัดสินใจที่จะย้ายห้องทันที แต่พอไปถามที่ออฟฟิศเค้าบอกว่าไม่มีห้องว่างมีแต่ห้อง 31... ที่อยู่ตรงข้ามกับห้องเเดิมที่จะว่างตอนกลางเดือน แต่ผมก็ตัดสินใจย้าย เพื่อความสบายใจของทุกๆคน

หลังจากนั้นมา ห้อง 303 ก็มีอาถรรพ์อยู่เรื่อยๆ ขนาดฝรั่งมาอยู่ยังอยู่ไม่ได้ ลดค่าห้องก็แล้วด้วยการที่มีคนเล่าต่อๆกันไป ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้ามาพัก

จนกระทั่งมีรุ่นน้องผมคนนึง บอกว่าให้ช่วยหาห้องให้ที ผมก็บอกว่ามีนะ แต่... ผมก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้มันฟัง

มันบอกไม่เป็นไร มันไม่กลัว แต่อย่าไปเล่าให้แฟนมันฟังนะ เพราะแฟนมันอยากอยู่หอนี้มาก (ประมาณว่าหอนี้ค่อนข้างจะ hi-so นิดนึงอ่ะนะ)

จากนั้นมันก็ย้ายมาอยู่จริงๆ เรื่องก็เงียบไปซักพัก แต่ผ่านมาได้ประมาณ 2-3 เดือน ในที่สุดก็มีเฮอีกครั้งจนได้.....

วันนั้นก็ไม่ดึกมาก ผมอยู่ที่ห้องคนเดียว รุ่นน้องทั้ง 2 ก็มาเคาะประตูห้องผม แล้วเข้ามานั่นในห้องด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่

มันก็ถามผมว่า ที่ห้อง 303 เนี่ย มีคนเจอมาเยอะมากเลยเหรอ เจอแบบไหน ?? ผมก็เล่าให้มันเล่าให้มันฟังจนหมด

พอเล่าจบ ผมก็ถามมันไปว่า ถามทำไมเหรอ หรือว่าไปเจออะไรมาเข้าล่ะ ??

มันก็มองหน้ากัน แล้วก็เกี่ยงที่เล่าให้ผมฟัง ผมก็บอกโอเคเล่ามาเลย แล้วจะเอาไงค่อยว่ากัน..

มันเล่าว่า...

เมื่อคืนที่ผ่านมา มัน(ผู้ชาย) นอนหลับอยู่ที่เตียง(แบบว่าหลับสนิท) ส่วนแฟนมันกำลังอาบน้ำอยู่

แล้วแฟนมันก็ได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้อยู่ที่ระเบียง ซึ่งก็คิดว่าเป็นเรื่องปกติเพราะคนที่อยู่ในสลัมข้างหลังหอมักจะทะเลาะกับแฟนบ่อยๆ

แต่พอฟังไปนานๆ กลับได้ยินว่า "เด๋วกูจะเอาปืนยิงมึงให้ตาย !!" แฟนมันก็เลยตกใจตะโกน ให้รุ่นน้องผมที่หลับอยู่ ว่าลองลุกขึ้นไปดูซิ

มันได้ยินก็เลยลุกขึ้นมา แล้วเดินไปที่ระเบียงห้อง พอเลื่อนประตูกระจกออกไป มันก็บอกว่า...

ผมเป็นอะไรไม่รู้ขยับขาไม่ออกเลย เหมือนสิ่งที่ผมเห็นอยู่ตรงหน้าเค้าพยายามบังคับให้ผมมองเค้าอยู่"

ซึ่งสิ่งที่มันเห็นก็คือ ผู้หญิงผมยาวกำลังนั่งอยู่ที่ซี่เหล็กของขอบระเบียง ผมเธอยาวมากๆ จนถึงพื้นใส่เสื้อน.ศ. แต่เป็นกางเกงขาสั้น

เธอค่อยๆหันมามองหน้ารุ่นน้องของผม แล้วก็มีเสียงพูดโดยที่เธอไม่ขยับปากแม้แต่น้อย เธอพูดว่า "ไอ้ผู้ชายเฮงซวย คนอย่างมึงอยู่ไปก็รกโลก" ซ้ำๆแบบนี้หลายรอบ

รุ่นน้องผมพยายามขยับตัวหันหน้าหนี แล้วก็พยายามตะโกนเรียกแฟนมันที่อยู่ในห้องน้ำ แต่พยายามเท่าไหร่ก็ขยับไม่ได้

จนกระทั่ง.....



มันรู้สึกตัวอีกที ลืมตาขึ้นมาเห็นหน้าแฟนมันกำลังจ้องหน้ามันอยู่ที่บนเตียง...

แล้วแฟนมันก็ถามว่า.. เป็นบ้าอะไรไปถึงไปยืนอยู่บนซี่เหล็กขอบระเบียง ถ้าตกไปตายจะว่าไงฮะ !!??


มันตกใจ แล้วบอกแฟนมันว่ามันปล่าวทำนะ มันแค่เดินไปที่ประตูกระจกเฉยๆ แล้วเธอได้บอกให้ฉันไปดูคนทะเลาะกันหรือเปล่า "ก็ใช่สิ" แฟนมันตอบ

มันก็ถามถามต่อว่า แล้วตอนที่ออกมาจากห้องน้ำ ได้เห็นผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงระเบียงมั้ย ??

พอมันพูดจบ.. มันก็มองไปที่หน้าของแฟนมัน ก็ตกใจว่าทำไมแฟนมันถึงตาค้างแล้วมองไปที่ระเบียง.....

มันก็มองตามสายตาของแฟนมันไปที่ระเบียง....

สิ่งที่ทั้ง 2 คนเห็นคือ ผู้หญิงผมยาวคนนั้นยืนอยู่ที่ประตูกระจก พร้อมกับชี้นิ้วมาที่มันทั้ง 2 คน ตาก็จ้องเขม็งมาก แล้วก็มีเสียงพูดออกมาว่า "มึงมาทำอะไรบนเตียงกู พวกมึงใช่มั้ยที่หักหลังกู กูจะเอาพวกมึงไปให้หมด !!"


ทั้ง 2 คนถูกบังคับให้มองอยู่อย่างนั้นประมาณ 3 นาทีได้ ก่อนที่เธอคนนั้นจะค่อยๆลางหายไป มันบอกว่ามันกลัวจนไม่รู้จะทำอะไร สั่นไปหมด แม้กระทั่งในคืนเดียวกันต่อจากนั้นไม่นานประมาณตี3 ตี4 ผู้หญิงคนเดิมก็ยังมานั่นหวีผมอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้งให้มันเห็น

หลังจากวันนั้นที่รุ่นน้องของผมเล่าเรื่องให้ผมฟังมันก็ย้ายของออกจากห้องนั้นทันที แต่เรื่องเล่าของห้องนี้กก็ยังคงมีมาเรื่อยๆ ไม่ว่าจะย้ายมาอยู่กี่คนต่อกี่คน ก็ยังคงเจอเธอคนนี้ตลอด

Name::พลอย
In Game::Smiletine
Level::จุติ 1 เวล 42
Meet me at::เทาร์เทินไชร์ เรดคลิฟ
GuilD::ไม่มีอะ ขี้เกรีดเข้า
อาชีพ:: คาเดทน้อยๆ
สถานะ::โสด
คบกับ::.....?
เกมส์::อสุรา วีดู ปังย่า

saploy

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 30
  • เสือกไรกะกูอะกูทำไรก็เรื่องของกูเมิงไม่ต้องเสือก ชัดมะ !
ผี" หลายๆคน แค่ได้ยินคำนี้ ก็เริ่มรู้สึกขนลุกซู๊ว ว...!! หรือ วูบ ๆ..ที่สันหลัง พลอยเป็นคนหนึ่ง ที่ก็ไม่่ต่างจากทุกคนเลย
เมื่อได้ยินคำนี้ทีไร ขนลุกซู่ !!!! ทุกที ...

เรื่องของพลอยเอง มันเริ่ม ๆ ขึ้น ตั้งแต่พลอยเริ่มจำความได้ สิ่ง ที่ทุกคนไม่เห็นพลอยกลับเห็น สิ่งที่ทุกคนไม่อยากเห็นพลอยก็ได้เห็น

ตั้งแต่เด็กๆ พลอยเจอกับ สิ่งที่เรียกว่า "ผี" มาหลายต่อหลายครั้ง แต่....คงไม่มีครั้ง

ไหนที่มันจะติดตา ตรึงใจ ได้เท่าครั้งนี้แล้ว ...

        ครอบครัวของพลอย ย้ายบ้านไปอยู่ที่จังหวัดระยองกัน เพราะพี่สาวได้งานทำที่นั่น เรามาเช่าบ้านอยู่กัน 1 หลัง บ้านหลังนี้มีสภาพเก่ามาก
รูปทรงแบบโบราณเป็นบ้านครึ่งไม้ครึ่งปูนชั้นเดียว ฝาบ้านเป็นไม้เก่าๆ หน้าต่างเป็นเหล็กซี่ยาวๆ เหมือนลูกกรงห้องขังอะไรประมาณนั้น...
ตัวบ้านแบ่งเป็นสองช่วง คือช่วงหน้าบ้าน จะมีห้องนอนสองห้องติดกันอยู่ด้านซ้ายมือ แล้วก็ ออกมาจากห้องนอนทางด้านขวามือจะเป็นโถงโล่ง
ที่มีหน้าต่างเป็นกรงเหล็กถี่ๆเหมือนบ้านเก่าโบราญ ๆ เพดานฝ้าจะสูงมาก ๆ มีไม้คานเก่า ๆ อยู่กลางบ้าน ตอนที่เข้ามาดูบ้านนั้นสังเกตุได้เลยว่า
บ้านหลังนี้แปะยันแทบทั้งหลัง...

        ตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาก็เห็นยันแปะไว้ที่หน้าบ้าน เป็นยันสีแดงแผ่นใหญ่ ๆ ดูเก่ามากพอ ๆ กับบ้านหลังนี้เลยทีเดียว แล้วไม่ใช่แค่ยันค่ะ
บ้านหลังนี้เต็มไปด้วยรูปพระห้อย แขวน ห้อย เต็มข้างฝาบ้านไปหมด... แต่ !! หลังจากที่เราปรับปรุงบ้านแล้วเราก็เอายันออก มันก็ดูโอเคขึ้น
คือ...ความหน้ากลัวไม่เท่าตอนแรก เรื่อง...ไม่ได้อยู่ที่ตรงนั้นค่ะ !! ...    มันเริ่มที่วันหนึ่ง... แม่ได้เล่าให้ฟังว่า พ่อถูกหวย
ซึ่งตั้งแต่เล็กจนโต พลอยก็เห็นพ่อซื้อหวยมาตลอด แต่ ! .. ถูกกินทุกงวด แต่...! มาครั้งนี้พ่อถูกหวยเป็นหมื่นๆ
แม่เล่าให้ฟังว่า พ่อฝันเห็นผู้หญิงเดิน....ไปมา...อยู่ข้างๆ หน้าต่างบ้านเรา... ในฝัน...ผู้หญิงคนนั้น...เดิน...เข้ามาคุยกับพ่อ...จะด้วยเรื่องอะไรนั้น
พลอยก็จำไม่ได้แล้วเพราะคิดว่า มันก็แค่ความฝัน... และ บังเอิญฟลุกถูกหวยก็เท่านั้น ...
และ นั่นแหละ.... !! ... ที่เป็นจุด "เริ่ม"... ของเรื่องราวสยองขวัญในครั้งนี้ ......

        ในค่ำคืนหนึ่ง  ขณะที่พลอยกำลังหลับอยู่ ...ในฝันนั้นเอง... มีผู้หญิง ผม ยาว ว ... แต่งชุดขาว ว... มายืนเรียกพลอยอยู่ที่หน้าต่างข้างๆ บ้าน ....
   
         " พลอย ย ย . . พลอย ย ... "

        เสียงที่ดูแหบแห้ง ง ... และ แสนจะเยือกเย็น น.... นั้น มันทำให้พลอยขนลุกซู๊ว ว !! ไปทั้งตัว เสียงเรียกค่อย ๆ ดัง ..ดัง... ดังขึ้น เรื่อย ๆ

          "พลอย ย ... พลอย ย... "

        ดังอยู่ที่หน้าต่าง  เมื่อสายตาได้มองผ่านจากประตูห้องนอน ไปยังหน้าตาบานนั้น !!!!! .... ที่ ๆ ผีหญิงสาวยืนเรียกพลอยอยู่....

        ทันใดนั้นเอง !!...

        ผู้หญิงคนนั้นก็พูดพร้อมกวักมือ มือขาว ซี๊ด ด... และ เล็บ ที่ยาว ว... กวักเรียก ก... ในฝันนั้นมันดูน่ากลัวมาก ผีสาวเอ่ยเรียก

         " พลอย ... มานี่ซิ มานี่ ...ออกมา...ข้างนอกนี่ซิ ...มาอยู๋ด้วยกัน ...มาซิ ...."
       
        เสียงผู้หญิงคนนี้ เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ และ เกรี้ยวกราด  เหมือนคนที่โกรธแค้นใครมานานๆ แววตาเริ่มเป็นสีแดงกล่ำ ผมสยาย ย ... ทอดยาวไปตามแรงลม ...
พร้อมกับลมที่แรงมากๆ ในฝันนั้น เค้าเรียกพลอย ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตัวเองในฝันก็ร้องไห้ออกมาพร้อมกับพูดบอกกับผีผู้หญิงคนนั้นว่า

        " ไม่ !! ...หนูไม่ไป.. หนูจะอยู่ กับพ่อกับแม่ ...ไม่เอา ...หนูไม่ไป ... "
       
        ผู้หญิงคนนั้นมีสีหน้าและท่าทางที่โกรธมากแล้ว....
       
        แล้วทันใดนั้นเอง งง ง ง ....     พลอย ก็ สะดุ้งตื่น !! ... เพราะเสียงของแม่ ที่ปลุกเรียกพลอยให้ไปอาบน้ำแต่งตัว และทานข้าว ...

จำได้ว่าพอตื่นขึ้นมาก็ไปถามแม่ว่า ....
       
        " แม่รู้ไหม ?! ? ... ผู้หญิงที่พ่อเคยฝันเห็นมีลักษณะยังไง "   
         .... แม่ ...
        " ผมยาว ว... สีดำขรับ บ... ใส่เสื้อผ้าบาง ๆ สีขาว .."
       
        เป๊ะ !! ... ค่ะ .... ในใจตอนนี้พลอยกลัว...กลัว ว...มาก...และสงสัย...ว่า ? ... ทำไมกันนะ ผู้หญิงคนนี้ ถึงได้เข้ามาอยู่ในความฝันของพ่อ และ พลอยได้

มันไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญใช่ไหม ?! ...

ไม่ค่ะ... มันไม่ใช่ ไม่บังเอิญแน่ ๆ เพราะ ! ! ...


        หลังจากนั้นไม่กี่วัน .... ในขณะที่พลอยกับแม่ กำลังจะทานข้าวเย็น ตอนประมาณสี่ทุ่มเห็นจะได้ค่ะ . . . .
พลอยอยู่หลังบ้านกำลังอุ่นกับข้าว และได้ยินเสียงไมโครเวฟ ที่อุ่นอาหารดัง ปิ๊บๆ ๆ ... พลอยเลยเดินมาเอาอาหารค่ะ

แต่ !! แล้ว .... เมื่อ พลอยกดปุ่ม...ไมโครเวฟออก ... พรึ๊ บ บ ! ! ....   ฝ า ... ไมโครเวฟ ที่เปิดออกมา ....
ก็ปรากฏ หัว ว... หัวของผู้หญิงผมยาว ว ...ในฝันคนนั้น ขึ้น !! ... แววตาสีแดง และ มุมปาก ที่แสยะ ! ... ยิ้ม ดู แสนจะเยือกเย็น 

        ... กรี๊ด ด ด ด ด   ! ! !....   

          "อะไร ?  เห้ย  ! ...เป็นอะไรพลอย  ?!? "  แม่วิ่งมาดู 

           "แม่ เมื่อกี้แม่ยืนอยู่ตรงนี้ไหม "

           " จะบ้าหรอ ชั้นนั่งดูทีวีอยู่หน้าบ้านกับพ่อแก ...ทำไมหรอ "

           "เปล่า แม่ไม่มีอะไรหลอก ...หนูคงตาฝาดไป " (มั้ง)

        เหตุการณ์เหมือนจะสงบไป พักใหญ่ๆ แล้วก็มาถึง....

วันนี้ ... วัน ที่พลอยคงจะไม่ลืม และ ไม่มีวันลืมแน่ๆ ค่ะ พลอยทำงานเสริมในช่วงปิดเทอมที่เซเว่น ซึ่งวันนี้พลอยอยู่กะบ่ายค่ะก็จะเลิกงานประมาณสี่ทุ่มกว่าๆ
แต่... วันนั้นพี่ที่เค้าต้องรับผลัดต่อในผลัดดึก ไม่มาก็เลยต้องอยู่ช่วยผู้จัดการไปก่อนเพราะช่วงเวลา สี่ทุ่มถึงตีหนึ่งวันนี้คนเยอะมากๆเลยทีเดียว
กว่าจะเครียดงานเสร็จตีสอง ก็ขี่รถมอร์เตอร์ไซต์กลับบ้านมาคนเดียว....

พอมาถึงหน้าบ้านมันเหมือน... มีลมวูบ ๆ ... วูบ บบ ...   มาแตะที่แขน เบาๆ... บรรยากาศ มันช่างเย็นยะเยือก เย็นมาก ก .... รู้สึกได้เลยว่าวังเวงมาก...
บ้านทั้งหลังที่ดู มืด ด ด ....สนิท ท ...บวกกับ แสงของดวงจันทร์ในค่ำคืนวันนี้มันช่างดูมืด ด ... มีเพียง แสงสลัว ๆ ที่ส่อง รำไร ๆ รอบๆ บ้านพลอยนั้น
เป็นโรงงานและสโตร์เก่าๆ ไว้เก็บของ ของโรงงาน ซึ่งเวลานี้แล้วไม่มี รถขับผ่าน หรือ คนเดิน จะมีก็แต่สุนัข สี่ห้าตัวแถวบ้าน ที่มันพร้อมใจกันออกมา
หอน บรุ.. บรุ่ .... บรู๊ ร ร ... !! มัน พร้อมใจกันหอน น ... อย่าง โหย หวน ... ขน ทุก เส้น ทั้ง ตัว ลุกเกรียวขึ้นมา มันรู้สึก เย็น น และ เสียวสันหลังอย่างมาก

                         


มองไปรอบๆ บ้าน ... ซึ่งบ้านพลอยเป็นบ้านเพียงหลังเดียวที่ตั้งอยู่ตรงนั้น ไม่มีคนอาศัยอยู่เลย ค่ะ ...และ ด้วย เจ้ากรรมอะไรก็ไม่รู้วันนี้ หมาแถว บ้าน สี่ห้าตัว
หอน บรู่ ...บรู๊ ร ร ร ร .... ขรับกับ เสียงลมที่ดัง หวีดด ด ด .. หวิว ว.. บรรยากาศรอบบ้านดูเงียบมาก เงียบจนได้ยินแม่กระทั่งเสียงลมที่มันดังอยู่ข้างหู วู๊ ว ว ....
ใจตอนนี้ชักเริ่มสั่นๆ ยังไงไม่รู้ ขนก็ลุกซุ่ไปทั้งตัว...

        กรรมเเล้ว !!! วันนี้แม่ดันล๊อกประตูหน้าบ้านไว้ ( ประตูที่บ้านจะเข้าได้ทั้งจากข้างหน้าและหลังบ้าน ค่ะ ปรกติกลับมาเร็วแม่จะคอยเปิดประตูให้...แต่วันนี้แม่รอไม่ไหวเลยนอนก่อน) 
พลอยเลยต้องกลั้นใจ เดินมาข้างๆ บ้าน ฉับ บ ๆ ... เสียง ฝีเท้า ที่ก้าว อย่างรวดเร็ว หยุดลง มายืนอยู่ตรงหน้าต่าง บานนั้นแหละค่ะ ที่ในฝัน ฝันเห็นผู้หญิงคนนั้นมาเรียก พลอยกลั้นใจก้มหน้าก้มตาเดินต่อ
พลอยรีบเดินก้าว ...ก้าว ... ก้าว...มา... เห้อ !! ถึงซ่ะที

บรรยากาศหลังบ้านในค่ำคืนนี้ มันช่างหน้าหลัวจับใจ กลัวจนแทบอยากจะ หายตัวเข้าไปในบ้านเลยทันที ต้นไม้ใหญ่รก ครึ้ม !! ... เต็มไปหมด
มันมืด ด .... มาก ...  มืด จนมองไม่เห็น และแทบจะไม่อยากมองเลย ว่าตรงนั้น มีใคร มาแอบยืนมองเราอยู่หรือเปล่า ?... เพราะในตอนนั้น มันเหมือนมีสายตาของความมืดตรงนั้น มองมายังเรา

ถึงซักทีประตูหลังบ้าน มือพลอย ค่อย .. ค่อย เอื้อม ม ... มือเือื้อม ไปเกือบจะถึง ลูกปิดประตู ... แล้ว...

        แต่ ! ทันใดนั้นเอง
       
        แขน ! ...แขน ใคร ๆ ก็ไม่รู้ขาว ยืน น ยาว ว ออก มาจากข้างหลัง  ...
        แขนเล็กๆ ลับ ๆ ที่ดู ซี๊ด ด ....จับ บ มาที่ หลังของพลอย !!!!

ความรู้ สึกในตอนนั้น มันเย็นมาก เย็นเข้าไปถึงกระดูก ขนลุก !!! ตั้งไปทั้งตัว ..... เคยได้ยินไหมค่ะ ??  ขนหัวตั้ง  ใช่ค่ะ ! ... พลอยเป็นแบบนั้นเลย ฉี่แทบราด
เมื่อเห็น ว่า ข้างๆ เรานั้นมีผู้หญิง ผมยาว ว ว ... ยาว มาก ๆ ลากกับพื้นเห็นจะได้ เสื้อบางๆ สีขาวที่คลุมมาถึง ขา ...แต่ !!!!!!!!!!!!!!!
       
         ขา... ขาา าา... ขาไม่มี มันลอย ย ย.. !!!!!

น้ำตาพลอยเริ่มไหล คาฐาชินนะบรรชรที่เคยหัดท่อง ท่องมั่วไปหมด

        "ชะยา สะนาคะตาเชตะวา มารัง .... "

ท่องได้แค่นี้ ท่องไปท่องมา เป็นเวลา เกือบ ๆ สามนาที ได้
       
        "พลอย ๆ ๆ !! "

เสี่ยงแม่ ค่ะ ดังขึ้นมา แล้ว ผู้หญิงคนนั้นก็วูบบบบ ....หายไป.... ในความมืดมิดของหลังบ้าน ....
แม่เดินมาเปิดประตู และเปิดไฟหลังบ้านให้

        "ได้ยินเสียงรถมาจอดตั้งนานแล้ว ทำไมยังไม่เข้าบ้านซ่ะที แม่เลยมาดูเป็นอะไร ห๊ ?"

        แม่ถามเพราะตกใจที่เห็นเราร้องไห้ พลอยไม่ได้บอกอะไรแม่ แต่แม่คงรู้ คืนนั้นแม่นั่งเฝ้าพลอยอาบน้ำ และ เข้าห้องนอนจนเสร็จแม่ถึงปิดไฟและไปนอน
หลังจากที่เกิดเหตุการณ์ครั้งนี้แม่ พ่อ พี่ๆ และ พลอย ก็เข้าวัดเพื่อทำสังฆทานกัน และทุกๆ ครั้งที่ทำบุญกรวดน้ำ ก็จะไม่ลืมเลยที่จะอุทิศส่วนกุศลไปให้เค้าคนนั้น ...



นี่แหละค่ะ ประสบการณ์ของพลอยที่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า(ผี)มีจริง ๆ ถ้าไม่ได้เจอ ด้วยตัวเอง ... พลอยยังมีอีกหลายเหตุการณ์ที่ประสบพบมากับตัวเอง ที่รับรองว่าเด็ดมากๆ
ทุกอย่างที่พลอยเล่ามันเป็นประสบการณ์จริงล้วนๆ ไม่มีเติมแต่งอะไรทั้งสิ้นค่ะ

Name::พลอย
In Game::Smiletine
Level::จุติ 1 เวล 42
Meet me at::เทาร์เทินไชร์ เรดคลิฟ
GuilD::ไม่มีอะ ขี้เกรีดเข้า
อาชีพ:: คาเดทน้อยๆ
สถานะ::โสด
คบกับ::.....?
เกมส์::อสุรา วีดู ปังย่า

maxnoiiz

  • Full Member
  • ***
  • กระทู้: 700
  • ไม่ระบุแน่ชัด
แค่อ่านนิดเดวสยองแล้วเรียกพ่อเลยแงๆ

.Jenz

  • ~กุ๊กกู๋~
  • Full Member
  • ***
  • กระทู้: 968
  • g#032
    • ไก่
 woon_o_o woon_o_oบรึ่ย g#027 g#027
g#032

•♫•и๐๐и•♫•

  • Jr. Member
  • **
  • กระทู้: 216
  • Otaku Number.1!
ต่อๆ น่าอ่านดี ^^

x-tuned6

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 89
ชอมอะคับหนุงมากเลย

~U~

  • Jr. Member
  • **
  • กระทู้: 383
สนุกมาก ปกติผมไม่ชอบอ่านนิยายหรอกแต่เรื่องผีชอบมากโดย 2 เรื่อง นี้สนุกสุดๆ  ว่าแต่ มี ระยองด้วย จังหวัด เดียวกับผมด้วย  g#022